Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (7) katten (53) muziek (46) Paleo (17) recepten (260) restaurant (42) Salade (26) studentenhap (17)

zondag 5 november 2017

Zaden- en pittenbrood (glutenvrij)

I. en ik kennen elkaar al jaren maar tot een uitgebreide kennismaking is het nooit gekomen. Tot het moment dat we, genietend van een uitstekend verzorgde High Tea, in gesprek raken.

De chit-chat fase slaan we over en al snel belanden we bij een onderwerp dat ons allebei interesseert: voeding gericht op een gezond levenspatroon. Onze ideeën en de producten die we gebruiken hebben een flinke overlap. Geen blikjes, pakjes, zakjes en potjes en weinig of geen suiker en zout, kortom: geen Unilever.

Ook hoor ik een en ander nieuw. Zo denk ik tot dan bij haver alleen aan paarden, maar blijkt het gewoon een erg lekker ingrediënt. I. heeft mijn nieuwsgierigheid weten te prikkelen, en het liefst ren ik naar de winkel en ga er direct mee aan de slag. Het weekend zal moeten passeren.
Met hernieuwde energie duikel ik uit mijn keukenkastje een pak kokosmeel op. Want een lekker brood met zaden en pitten is ook niet te versmaden. En het is wat donker, maar de consistentie en de smaak zijn uitstekend.


Brood van kokosmeel met zaden en pitten
(glutenvrij)

  • 6 eieren
  • 2 el honing
  • ½ cup (of 120 g) ghee of kokosolie
  • ½ tl zeezout of naar smaak
  • ¾ cup (of 90 g) kokosmeel, gezeefd
  • 1 tl bak poeder
  • 2 tl lijnzaad
  • 1 flinke tl sesamzaad
  • 2 handjes pompoenpitten

  • Verhit de oven voor op 180ºC en vet een ovenblik in met olie.
    Meng de eieren, ghee (of kokosolie), honing en zout.
    Schep de bakpoeder door de kokosmeel en meng door de vloeibare ingrediënten tot een homogene massa. Meng er de zaden en de noten door en schep het beslag in een bakblik.
    Bak het brood in 40 minuten gaar en laat alvorens serveren afkoelen.

    zondag 15 oktober 2017

    Restaurant Tanoor

    "Je hebt nog iets van mij tegoed", is de zin waarmee P. het gesprek opent. En dit betekent zoveel als dat een etentje aanstaande is.

    Hoewel we beiden redelijk Italiaans georiënteerd zijn gaat mijn voorkeur ditmaal uit naar Restaurant Tanoor aan de Leidse haven. Een nieuw restaurantje op een plek waar er al een aantal voor gingen. Zonder enig succes. Restaurant Tanoor heeft deze spiraal, in uitzonderlijk korte tijd succesvol weten te doorbreken, en dat spreekt tot de verbeelding. Bovendien serveert Tanoor gerechten op Arabische leest geschoeid, een keuken waarvan ik zelden proef.

    De avond valt als we het kleine etablissement betreden, waar reeds meer dan de helft van de tafels bezet zijn. Ons wordt een tafel bij de geopende deur gewezen, maar een toegesnelde collega wijst naar een plekje verderop. Met de ietwat frisse bries die al voelbaar is ben ik daar blij mee.

    Onze drankkeuzes worden opgenomen, en met het serveren van een rode huiswijn, ik gok op een merlot, en een fanta, wordt ons een mand met een gekruid platbrood met olijven tapenade, crème fraîche en een sesampasta gepresenteerd.


    We hebben het nodig want het duurt een flinke tijd eer onze keuzes uit het menu worden opgenomen. Kennelijk is 'ons hoekje' er een die snel over het hoofd wordt gezien. Het restaurant is reeds vol en andere tafels hebben hun bestellingen al doorgegeven en net voordat wij een seintje willen geven worden we gesignaleerd.

    Disgenoot kiest de Vlees Shaslick Tanoor. Een fikse shaslick van gemarineerde ossenhaas met paprika en ui. Een gerecht dat volgens het menu in een kleioven op hardhout is bereid.


    Zelf kies ik voor petit mix grill: een keuze uit twee spiesen van het menu. Mijn voorkeur gaat uit naar Tikka, gemarineerd lamsvlees en Kibdeh, kalfslever. Helaas blijkt er geen Kibdeh, juist de spies waar ik me het meest op heb verheugd, en neem ik er kebab Tanoor voor in de plaats.


    De eerste happen van onze gerechten doen het lange wachten vergeten. Het stuk voor stuk mild gekruide vlees is heerlijk mals. Bij het vlees wordt nog meer brood geserveerd, en frietjes gebakken in olijfolie. Maar met de hoeveelheden vlees worden deze begeleiders nauwelijks aangeraakt.

    woensdag 11 oktober 2017

    Geprikkeld

    De tentoonstelling: The White Sculptures van Adam Colton, in Galerie LUMC staat bijna een maand als ik deze bezoek. Al bij de aankondiging van de expositie weet ik dat ik deze graag zal bezoeken.


    De sculpturen spreken tot mijn verbeelding, precies zoals ik dacht dat ze zouden doen. Ik zou ze het liefst aanraken om te voelen. Voelen hoe zacht ze zijn, of eerder glad misschien. Hoe hard het materiaal is, of toch zacht?

    Die ontdekkingsreis van voelen door aanraking moet worden bedwongen want dat is precies wat niet mag. Het gevoel wordt visueel gevoed, door nieuwsgierigheid geprikkeld en soms ook door ratio ingevuld.

    En niet alleen de sculpturen spreken tot de verbeelding, zo ook de tekeningen. Tekeningen van bijvoorbeeld acryl op papier of iriserend papier.

    Curvature - Polyuerethaan Schuim


    Blow - Acryl op iriserend pepier

    Zonder titel - acryl op papier

    maandag 2 oktober 2017

    Huts <--pot--> jiekos

    Mijn bereiding van de Lamsvleisbroupot, naar recept van het fijnproeversgilde Stellenbosch, als alternatieve hutspot van afgelopen jaar bleek niet bijzonder geslaagd en behoeft een revanche.

    Als VOC koopman Jan van Riebeeck op 6 april 1652 voet aan Zuid-Afrikaanse wal zet en Kaap de Goede Hoop sticht moet er natuurlijk ook gegeten worden. Van Riebeeck, tevens een fervent moestuinier brengt de hutspot overzee. De potjiekos, waarin de ingrediënten laagsgewijs worden gegaard mag niet worden geroerd en wordt niet gestampt. Mijn twijfel over de kaas blijkt ongegrond.



    Potjiekos

  • Olijfolie
  • Peper en zout
  • 1 kg sukadelappen, in stukken
  • 6 aardappelen, in blokjes
  • 1 teen knoflook, geperst
  • 2 uien, in ringen
  • 3 wortelen, in plakken
  • 300 g bloemkoolroosjes
  • 15 g bruine suiker
  • 100 ml sinaasappelsap
  • 125 g geraspte kaas

  • Kruid het vlees met peper en zout. Verhit een flinke scheut olie en bak het vlees op hoog uur bruin. Voeg opeenvolgend de knoflook, uien, aardappelen, groenten, bruine suiker en sinaasappelsap toe en laat het geheel 2 uur sudderen. Zorg gedurende de kooktijd voor voldoende vocht in de pan. Strooi voor het serveren geraspte kaas over de potjiekos.

    zaterdag 23 september 2017

    Twaalfuurtje

    Als locatie voor haar verjaardagslunch kiest M. Eetwinkel Nico, en ik verheug me er ontzettend op. Eetwinkel Nico staat al tijden op mijn 'te bezoeken' lijst maar het ligt niet in de loop waardoor het naar de krochten van mijn brein verdwijnt en het er steeds niet van komt.

    Zoals de naam weergeeft kun je bij Eetwinkel Nico zowel producten kopen als maaltijden nuttigen én afhalen. De uitgebreide kaart lijkt op het eerste gezicht opgesplitst te kunnen worden in deels Nederlands, deels Italiaans. Maar nadere bestudering leert dat de grenzen met Fines de Claires oesters bij de borrel en Eton Mess op de dessertkaart minder afgebakend zijn.

    Bij het serveren van de drankjes wordt ons de lunchkaart overhandigd en het twaalfuurtje uitvoerig besproken. Terwijl M. en ik nippen van de jus d'orange, het interieur bekijken en de scheve tafel bespreken, staat ie scheef of is ie scheef, hebben we de kaart nog geen blik waardig gekeurd als ons wordt gevraagd of we al een keuze hebben kunnen maken.

    Zonder een blik op de kaart besluit M. tot het twaalfuurtje, "en waarom ook niet", denk ik dus doe ik met haar mee. Het twaalfuurtje, geserveerd op een plank, bestaat uit een paprikasoepje, een kroketje van chorizo met chilisaus, een broodje salami en een broodje tonijnsalade.


    We trappen af met het soepje. Die is heerlijk warm en de milde paprikasmaak wordt voorafgegaan door een zuurtje. Een zuurtje waarvan ik de herkomst niet weet te herleiden en die het soepje een unieke en verrassend lekkere smaak geeft.

    Als ook ik een momentje ben uitgekwebbeld en het soepje snel naar binnen heb gelepeld vervolgen we met het kroketje die gelukkig nog warm is. Ik ben geen kroketliefhebber maar dit kleinood blijkt een schot in de roos. De vulling van kaas met de stukjes chorizo is, hoewel wat plakkerig, dermate smaakvol dat ik nog voor ik het laatste hapje in mijn mond stop al weemoed voel over dit kortdurend genot.

    De salami ligt op een pluk sla, karig besprenkeld met een frisse dressing, op een verse snee boerenbruin. Gewoon lekker, vers en zonder poespas. Ook de tonijnsalade, waarin ik onder andere bosui en augurk ontwaar, ligt op een pluk sla, ditmaal op een snee speltbrood. En ook hier geldt: lekker verse ingrediënten en een smaak zoals je die mag verwachten.

    We sluiten voldaan af met een drankje en zijn het eens: Eetwinkel Nico is niet alleen een adres om te onthouden maar vooral om vaker terug te komen.

    zondag 3 september 2017

    Kattig vermaak

    Het grootste deel van haar leven heeft mijn viervoetige vriendinnetje de aandacht moeten delen met drie katgenoten. Lara is een serieus en bescheiden poesje die niet op de voorgrond treedt en blijkt bijzonder zorgzaam als een ander, om het even kat of mens, ziek is.

    Op haar oude dag wil Lara, als enige viervoeter nog overgebleven, dan ook graag maximale aandacht. En daar horen hinderlijke zaken als een smartphone en een laptop niet bij.

    Hoewel 'kenners' beweren dat katten geen mimiek hebben wegens het ontberen van aangezichtsspieren, lijken de blikken die Lara me regelmatig toewerpt te verschillen, afhankelijk van de situatie. Misnoegd vooral, als ze afdruipt nadat ik weer eens mijn laptop pak terwijl zij iets anders in gedachten heeft.

    Vanaf vandaag lijkt Lara haar mening over de laptop te hebben bijgesteld. Lara vermaakt zich opperbest met een video op YouTube en ik vermaak me om haar. Want elke keer als een vogeltje het beeld uit vliegt kijkt ze achter het scherm van de laptop of ze hem daar kan vinden.

    dinsdag 22 augustus 2017

    Lekker snacken


    Regelmatig surf ik over het web op zoek naar gezonde snacks die ook leuk zijn om te bereiden. Want ik ben gek op snacken. Het vinden ervan blijft tot nog toe een uitdaging.

    Via via beland ik op de website van van Eat, Cook, Love and Travel en daar vind ik dit leuke recept van pikante, krokante kikkererwten. Een eitje, want alle ingrediënten staan voor het grijpen in mijn keukenkastje.

    In plaats van kikkererwten uit pot gebruik ik gedroogde, die ik eerst een nacht laat weken en daarna in een uur gaar kook. Het mengsel van ras el hanout, paprika- en chilipoeder (ik gebruik half/half) en olijfolie is snel gemaakt en ruim 40 minuten later sta ik 'als een kind in een snoepwinkel' van de erwten te snoepen en denk ik na over optionele kruidenmengsels voor de volgende ronde.



    zondag 20 augustus 2017

    To keep the balance

    Om de vakantie af te sluiten dacht ik een pizza te nemen. Maar de weegschaal zei: nee!
    Dus bereidde ik Aloo Chole om bij de Rogan Josh te serveren die ik eerder maakte.

    Deze Aloo Chole mag dan wat bleek zien, de smaak is uitstekend.

  • 225 g kikkererwten
  • 8,5 dl water
  • 1½ cm gemberwortel, geschild en geraspt
  • 1 grote aardappel, in blokjes
  • 1 tl komijn
  • ½ tl kurkuma
  • ½ tl chilipoeder
  • 2 verse groene pepers, gehalveerd
  • 30 g ongezouten boter
  • 1 ui, gesnipperd
  • 1 tl zout of naar smaak
  • ½ tl garam masala
  • 1 el citroensap

  • Week de kikkererwten een nacht in koud water, spoel ze en kook ze met de gemberwortel in anderhalf uur gaar.
    Voeg de aardappel, komijn, kurkuma, chilipoeder en pepers toe en kook op zacht vuur tot de aardappelen gaar zijn.
    Verhit de boter in een andere pan en bak de uien 6 minuten. Schep de uien en de garam masala door de kikkererwten, neem de pan van het vuur en meng er de citroensap door.



    woensdag 2 augustus 2017

    Laatste loodjes

    De laatste loodjes wegen het zwaarst. En dat zal de oplettende lezer vast niet zijn ontgaan.
    Maar wat wil een mens nog meer, met een lekkere curry zoals deze. Geïnspireerd op het recept Rogan Josh.


    Curry van sukade

  • 3 el ongezouten boter
  • 1 kg sukade, in stukken van ca. 4 cm
  • 1 el gemalen komijn
  • 1 el gemalen koriander
  • 1 tl gemalen kurkuma
  • 1 tl chilipoeder
  • 2½ cm gemberwortel, geschild en geraspt
  • 4 teentjes knoflook, geperst
  • 225 g ui, gesnipperd
  • 1 blik gepelde tomaten
  • 1 el tomatenpuree
  • 1,2 dl warm water
  • zout, naar smaak
  • 0.9 dl crème fraîche
  • 2 el garam masala
  • 2 el korianderblad, gehakt

  • Verhit boter, braad in delen het vlees aan en zet apart.
    Temper het vuur en voeg de komijn, koriander, kurkuma, chilipoeder, gember en knoflook toe aan het bakvocht en bak al roerend.
    Zet het vuur hoger, voeg het vlees toe en schep om. Doe er de ui bij en bak mee.
    Voeg na 5 minuten de tomaten en de tomatenpuree toe en roer het goed door. Breng op smaak met zout en voeg het water toe, breng het geheel aan de kook en laat het vlees op zacht vuur gaar sudderen.
    Neem voor het serveren de pan van het vuur en roer er de crème fraîche door. Verhit in een aparte pan wat boter, meng er de garam masala door en schep dit door het gerecht.